Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2 ve 62/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2014/675 Esas, 2015/477 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.03.2018 tarih ve 2018/1793 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2018 tarih ve 2018/28433 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Kanunun 73/4. maddesindeki "Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında müştekinin 31/03/2015 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğine yönelik beyanı dikkate alınarak düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2014/675 Esas, 2015/477 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince mağdur ...’ın şikayeti söz konusu olmadığından DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.