MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyetlerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ... hakkında müşteki ...’yi kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir.” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2)Sanık ... hakkında müşteki ...’yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 tarih ve 2013/29 Esas - 2013/94 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddelerine istinaden adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sonuç ceza itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
4)Sanıklar hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tebliğnamede yer verilen müşteki ...’in dinletilmesine ilişkin görüşe, müştekiler ... ve ...’in soruşturma aşamasında alınan beyanları ile müşteki ...’in kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının yeterli görülmesi ve müşteki ...’in suç tarihinin üzerinden geçen uzun zaman sonra dinlenmesinin yargılamaya yenilik getirmeyeceği düşüncesiyle iştirak edilmemiştir.
a)Sanıkların müştekiyi yaşamsal tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamasına neden olduğu olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
b)Sanıkların atılı suçu silahtan sayılan bir aletle gerçekleştirdiği yönünde taraf anlatımı bulunmamasına ve müştekinin adli raporunun içeriğinde eylemde silah niteliğinde bir cisim kullanıldığına ilişkin bir bulguya yer verilmemesi karşısında, TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
c)Sanık ...’ın aşamalarda suç tarihinde yol verme meselesinden çıkan tartışmada müşteki ...’nin kendilerine küfür ettiğini savunması, sanık ...’in de sorgu ve kovuşturmadaki savunmalarında bu beyanları doğrulaması karşısında sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
d) Mükerrir olduğu kabul edilen sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmemesi,
e)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK 326/son maddesi gereğince sonuç ceza açısından sanıkların kazanılmış hakları dikkate alınarak BOZULMASINA, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy