Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/260 Esas, 2018/45 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.04.2018 tarih ve 2018/5031 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.05.2018 tarih ve 2018/38010 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, yargılama sırasında sanığın üzerine atılı silahlı yaralama suçunun vasıf değiştirerek basit yaralama suçuna dönüştüğü ve Mahkemesince sanığın 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması yoluna gidildiği, bununla birlikte sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunun şikayete tabi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında gerek karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi gereğince, gerekse 6763 sayılı Kanun değişikliği öncesi haliyle anılan Kanunun 253. maddesi gereğince taraflara uzlaştırma teklif edilmediği, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesinde uzlaşma hükümlerinin saklı tutulması nedeniyle uzlaştırmaya tabi suçlarda öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozmaya konu edilen Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/260 Esas, 2018/45 sayılı dosyasında sanığın ... olduğu, tebliğnamenin ise dosya ile ilgisi olmayan ... hakkında düzenlendiği anlaşılmakla, hatanın düzeltilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy