Kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2 ve 29. maddeleri gereğince mağdur sayısınca ayrı ayrı 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2016/14 Esas, 2017/37 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.05.2018 tarih ve 2017/7501 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2018 tarih ve 2018/43783 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin 5. fıkrasının “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” hükmüne göre, adli sicil kaydında herhangi bir sabıkaları bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul eden sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2016/14 Esas, 2017/37 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy