MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanık hakkında mahkemenin 25.04.2013 tarih, 2011/237 Esas ve 2013/325 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 38. maddesinin yollamasıyla 86/2, 86/3-e, 35, 62. maddeleri gereğince basit yaralamaya teşebbüs suçuna azmettirmeden iki defa verilen "2 ay 15 gün" hapis cezalarının TCK'nin 50/1-d maddesi gereğince sanığın “2 ay süre ile kahvehanelere gitmekten yasaklanması” seçenek tedbirine çevrildiği, hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesince hükmolunan tedbirin “soyut ifadelerle infazda kuşkuya neden olacak şekilde, temel hak ve özgürlükleri kısıtlayacak şekilde” olduğu gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hapis cezalarına hükmedildiği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/8-71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararında ayrıntılı açıklandığı üzere aleyhe değiştirme yasağı kapsamında, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi gereğince bozma ilamındaki hususlar da gözetilerek seçenek tedbire çevrilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy