Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,0,00 Türk lirası adli para cezalan ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ve 2017/732 Esas, 2018/394 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.06.2018 tarih ve 2018/7362 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2018 tarih ve 2018/58180 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Mükerrir olan sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçu nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü cihetle, 5237 sayılı Kanunun 58/3. maddesindeki “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak seçimlik ceza olarak adli para cezası belirlenerek neticeten adli para cezasına hükmedilmesinde,
2) Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında Türk Ceza Kanununun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/11/2010 gün ve 2010/5-237 Esas, 2010/242 karar sayılı ilamında; kesin nitelikte adli para cezasının yanında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/6.maddesinin uygulanması nedeniyle kararın temyiz yeteneği bulunduğu halde, kesin nitelikte bulunduğunun gösterildiği hükümde, temyiz yasa yoluna başvuru imkanı mevcut olduğu belirtildiğinden, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ve 2017/732 Esas, 2018/394 sayılı kararı, TCK’nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle karar tarihi de dikkate alınarak istinaf yasa yoluna tabi olduğu halde, yerel mahkeme hükmünde “kararın kesin nitelikte olduğu” belirtilmesi suretiyle, yanılgılı uygulamayı gideren meşruhatlı çağrı yapılmadan kararın kesinleşemeyeceği kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK'nin 309/1. maddesine göre, kesinleşmemiş kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.