MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'i kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz olduğu ve itiraz mercii tarafından bu konuda karar verildiği anlaşılmakla; temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında müşteki ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılırken, müştekiden kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp asgari oranda indirim yapılması yerine (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanığın suç tarihinde oğlu ...’ün gayri resmi eşi olan ...’nin ailesi ile yaşadığı tartışma esnasında evinden aldığı tüfek ile karşı gruba ateş ettiği sırada suç yerinde tesadüfen bulunan mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, mahalli mahkemece yaşı küçük mağdur velisinin olaya ilişkin maddi zararlarının giderilmediğine ilişkin beyanları karşısında 5271 sayılı CMK'nin 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/05/2013 tarihli ve 2013/259 (E) ve 2013/273 (K) sayılı ilamında da belirtildiği üzere; TCK'nin 21/2. maddesi gereğince olası kast indiriminin, TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen ceza miktarı üzerinden yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de bu husus sonuç ceza üzerinde etkili olmadığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine aykırı olarak bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi gereğince, TCK'nin 53/1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.