Basit yaralama suçundan sanıklar ..., ...ve ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık...'ın ise basit yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 52/2 maddesi gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası, mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2012 tarihli ve 2007/597 Esas, 2012/665 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.09.2018 tarih ve 2018/6775 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2018 tarih ve 2018/79043 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre suç tarihinin 27.11.2006 olması ve cezaların alt sınırdan hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesine eklenen “Adli para cezalının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üat sınırından fazla olamaz.” şeklindeki 9. fıkranın suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesinde yer alan “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki düzenleme gözetilmeden, sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralama suçlarına ilişkin adli para cezasının alt sınırının 5 gün olarak belirlenmesi yerine 4 ay adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre; 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve 21.02.2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı uyarınca olayda kasten mala zarar verme suçundan da ceza verildiği gözetilerek Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 17.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy