MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen dava sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranların haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ve müdafiinin temyiz talepleri itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında mağdur ... oğlu ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Mağdur ... oğlu ... hakkında tanzim edilen... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20.05.2014 tarihli adli raporu içeriğinde, "Mağdurda frontal solda 4-5 cm lik künt travmaya bağlı kesi olduğu, 16.05.2014 tarihinde yapılan muayenesinde işitme azlığı şikayetinin bulunduğu, beyinde kontüzyona, pnömosefalusa ve frontal sinüs ön – arka duvarı ile burun kemiğinde kırıklara neden olan travmatik arızasının yaşamını tehlikeye soktuğu ve ağır (4) derecede kemik kırığına neden olduğu" tespiti yapılmasına rağmen, mağdurun yaralanmasının "yüzünde sabit ize ya da değişikliğe, duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı açısından değerlendirme yapılmadığı" görüldüğünden, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek mağdurun en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre,
b) Mağduru hayati tehlike geçirecek ve ağır (4) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK’nin 3. maddesine belirtilen orantılılık ilkesi de gözetilerek TCK’nin 61. maddesinde ölçütlere göre makul bir oranda sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşması gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
c) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,
d) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
e) Mağdurun hayati tehlike geçirir nitelikte yaralanması nedeniyle sanığın cezasının 5 yıla çıkartılması sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 87/1-son maddesinin hükümde gösterilmemesi,
f) Sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebir nitelikte yaralandığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2012 tarih ve 2002/4-238 Esas - 2002/367 sayılı kararında da açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılarak, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun kararda tartışılmaması,
g) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.