Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına dair Düzce (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.07.2010 tarihli ve 2010/126 Esas, 2010/825 sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasten yaralama suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince iki kez 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2016 tarihli ve 2016/369 Esas, 2016/661 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.10.2018 tarih ve 2018/10923 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2018 tarih ve 2018/87793 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ihbara konu olan ve hükmün açıklanmasına dayanak oluşturan ikinci suçtan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2014/291 Esas, 2016/415 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, ortada kesinleşmiş kasıtlı suçtan bir mahkumiyet kararı bulunmadığı ve hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı ayrıca kararda sanık hakkında ihbarda bulunulmasına ilişkin bir hükmün de bulunmadığı gözetilmeden, hükmün açıklanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesine aykırı karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendinde yer alan “Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar.” düzenlemesi gereğince suça sürüklenen çocuklar yönünden üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis cezasını gerektiren suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı, somut olayda suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddelerinde düzenlenen suçun üst sınırının 3 yılı aşmadığı cihetle uzlaşma kapsamında kaldığı, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre dosyanın öncelikle uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 05.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy