Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2015/486 Esas, 2017/672 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.11.2018 tarih ve 2018/10990 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2018 tarih ve 2018/91410 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığa isnat edilen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması karşısında, müşteki ...'in 01.12.2015 tarihli otumdaki beyanında şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek sanık hakkındaki kamu davasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2015/486 Esas, 2017/672 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince mağdur ...’in şikayeti söz konusu olmadığından DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy