MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraate dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Temyiz dilekçelerinin içeriğine göre; sanıklar ... ve ... haklarında beraat kararı verilmesini talep etmekle haklarındaki hükümleri sanık olarak temyiz ettikleri, sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiinin sanıklar müdafii olarak hükümleri temyiz ettiği, bir kısım sanıklar hakkındaki 01.10.2015 tarihli kesinlikten redde ilişkin ek karara yönelik sanık ... dışındakilerin temyiz talebinde bulunmadıkları, müşteki sanık ... ve ...'in gerekçe göstermeksizin müşteki sanık olarak hükümleri temyiz ettikleri, müşteki ...'in de gerekçe göstermeksizin müşteki olarak hükümleri temyiz ettiği anlaşılmış olup temyizin kapsamının; “sanık ...'ın temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyizi, sanıklar ..., ..., ...,... ile suça sürüklenen çocuk ...'in...'i basit yaralamadan beraatlerine yönelik müşteki ...'in temyizi, sanıklar..., ...,...'ın ...'i basit yaralamaya teşebbüsten beraatlerine yönelik müşteki ...'in temyizi, sanıklar ... ve ...'ın ...'ı basit yaralamaya teşebbüsten beraatlerine yönelik müşteki ...'ın temyizi, sanıklar..., ... ve ...'ın ... ve...'i yaralamadan mahkumiyetlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyizi ile sınırlı olduğu” belirlenerek yapılan incelemede;
1)Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezaların karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz istemlerinin reddine ilişkin 01/10/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine ve redde ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanıklar..., ..., ...,... ile suça sürüklenen çocuk ...'in ...'i basit yaralamadan beraatlerine yönelik müşteki ...'in; sanıklar ..., ... ve ...'ın...'i basit yaralamaya teşebbüsten beraatlerine yönelik müşteki ...'in ve sanıklar... ve ...'ın...'ı basit yaralamaya teşebbüsten beraatlerine yönelik müşteki ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müşteki ...'in 18.03.2014 ve 27.05.2014 tarihli talimat duruşmalarında, şikayetçi olup davaya katılmak istediği halde bu hususta bir karar verilmediği; müştekiler ... ve ...'ın 18.03.2014 tarihli talimat duruşmasında, şikayetçi oldukları halde davaya katılma hakkı hatırlatılmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260/1. maddeleri gereğince müştekiler ...,... ve...'in davaya katılan olarak kabullerine karar verilerek yapılan incelemede;
Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar..., ... ve...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
4) Sanıklar ..., ... ve ...'ın ...'ı yaralamadan mahkumiyetlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) Müşteki... hakkında ortopedi uzmanınca düzenlenen 08.07.2013 tarihli adli raporda tespit edilen kırığın hayati fonksiyonlarına etki derecesinin belirtilmemesi ve müştekinin duruşmada halen yürüyemediğini bildirmesi karşısında, müşteki ...'ta meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi ve yaralanmasının organlarından birinin işlevinin zayıflaması veya yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda yeniden adli raporunun aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi ve yaralanmanın işlev yitirilmesi veya zayıflamasına neden olmadığının belirlenmesi halinde ise adli raporun sonucuna göre kırığın derecesi ile orantılı olarak 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Sanık ... hakkında, hükmün gerekçe kısmında beraat kararı verildiğinin belirtilmesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurularak çelişkiye neden olunması,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,
5) Sanıklar..., ... ve ...'ın ...'i yaralamadan mahkumiyetlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) İddianamede uygulanması talep edilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesine ilişkin, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, aleyhlerine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
c)Sanıkların ...'i silahla yaralamaları karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesine göre 5 yılın altında kalması halinde 5 yıla çıkarılması gerektiğinin gözetilmemesi,
d) Müştekinin yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle sanıklar hakkında hüküm kurulurken yalnızca 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de artırım yapılması,
e)Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, ...'e yönelik eylemde 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle hükümler arasında çelişkiye neden olunması,
f)Sanık ... hakkında, hükmün gerekçe kısmında beraat kararı verildiğinin belirtilmesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurularak çelişkiye neden olunması,
g)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.