MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık ... müdafiin 02.10.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerini ve yine sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmü temyiz ettiği, mahkemece kurulan diğer hükümlere yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
1) Sanıklar ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a)Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre karşılıklı hakaret ve yaralama suçlarının işlendiği anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,
b)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının 2011/380 yerine 2013/156 şeklinde hatalı yazılması,
c)Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.