MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ...'un mağdur sanık ...'e yönelik eylemi hakkında yapılan temyiz incelemesinde :
Mağdur sanığın 03.12.2013 tarihli ilk celsede, şikayetçi olmadığını beyan etmesine göre, mağdur sanık müdafiinin katılan sıfatı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Mağdur sanık ...'in sanık ...'a yönelik eylemi hakkında yapılan temyiz incelemesinde :
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Olayın başlangıcına ilişkin taraflar arasında birbirinden farklı beyanlar bulunmasına ve tarafların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıklarının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu hâl nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası belirlendikten sonra TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezası tayin edilmesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden mağdur sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, mağdur sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.