MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Makumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hakaret suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13 Esas – 2009/12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyizen incelenmeyen dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin olarak parmağının fonksiyonlarını yerine getiremediğine ve sakat kaldığına dair beyanları ile adli raporda tendon ve sinir kesilerinin bulunduğunun bildirilmesine göre; 22/10/2018 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 9251 sayılı raporunda belirtildiği üzere, mağdurun, tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte, muayene olmak üzere ilgili Kuruma gönderilmesi, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki ile, yaralanmasının organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda görüş alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
b) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), orta (2-3), ağır (4-5-6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2)'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, sanığın eylemi neticesinde mağdurun vücudunda meydana gelen kemik kırığına ilişkin olarak düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan raporda, bahse konu kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin “orta (2)” derece olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
c) TCK'nin 87/1-son maddesinin ne surette uygulama alanı bulunduğunun gerekçede ve hüküm yerinde açıklanmaması,
d) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 03.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.