Kasten yaralama, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 170/1-c, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis, 3 yıl hapis ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2008 tarihli ve 2007/468 Esas, 2008/127 sayılı kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.12.2012 tarihli ve 2010/6302 Esas, 2012/2653 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçu yönünden onanmasını, kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye suçları yönünden ise bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde sanığın kasten yaralama suçundan beraatine, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/259 Esas, 2012/934 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.03.2019 tarih ve 2018/15855 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2019 tarih ve 2019/31397 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2008 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.12.2012 tarihli ve 2010/6302 Esas, 2012/2653 karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin bir bütün olarak kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve buna göre tek suçtan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle kararın esasına ilişkin olmayan bir nedenden usulden bozulmasını takiben, Mahkemesince 17.05.2012 tarihli oturumda anılan bozma ilamına uyulmasına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli kararı ile bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında sadece kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma ilamına aykırı bir şekilde işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/259 Esas, 2012/934 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy