Silahla kasten basit yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 2 kez 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair kapatılan İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2008 tarihli ve 2007/2340 Esas, 2008/447 sayılı kararının 05.06.2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 07.08.2008 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.11.2010 tarihli ve 2010/20 Esas, 2010/1647 sayılı kararıyla cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62/1, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 2 kez 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/1018 Esas, 2018/1198 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.03.2019 tarih ve 2019/29 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2019 tarih ve 2019/31434 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/23474 Esas, 2014/2417 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zaman aşımının duracağı ve zaman aşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede, sanık hakkında 07.10.2007 tarihinde işlemiş olduğu silahla kasten basit yaralama suçu nedeniyle İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2008 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına hükmedildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin 05.06.2008 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresinde 07.08.2008 tarihinde yeni suç işlediği ve bu suça ilişkin İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 12.11.2010 tarihli kararın 23.12.2010 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 05.06.2008 tarihinde duran zaman aşımı süresinin ikinci suçun işlendiği 07.08.2008 tarihinde yeniden işlemeye başladığı ve suç tarihi olan 07.10.2007 ile hükmün açıklanarak mahkumiyet kararının verildiği 29.11.2018 tarihleri arasındaki süreden duran zaman aşımı süresi düşüldükten sonra geçen zamanda 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, düşme kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/1018 Esas, 2018/1198 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davalarının CMUK'un 322/1. ve CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy