MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve TCK’nin 170/1-c maddesinde genel tehlike suçu olarak düzenlenen ve topluma karşı işlenen suçlardan olan korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin katılanın temyiz isteminin incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nin 170/1-c maddesinde genel tehlike suçu olarak düzenlenen ve topluma karşı işlenen suçlardan olan korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan açılan davaya ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu yönünden katılanların doğrudan suçtan zarar görmesi mümkün olmadığından ve açılmış davaya katılma hakkı bulunmadığından, bu suçlar yönünden temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs, sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Oluşa, dosya kapsamına, katılan ...'un soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları ile uyumlu adli rapora ve dosya içeriğine göre sanıklara yüklenen basit yaralama suçunun sübuta erdiği ve sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.