MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama, tehdit, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER: Mahkumiyetler
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın müşteki ...'ye karşı tehdit, hakaret ve silahla basit yaralama suçlarını işlediği, silahla yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olmaması sebebiyle diğer suçlar yönünde de uzlaşma işlemleri yapılamayacağından tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Aynı eylemle işlenen hakaret ve tehdit suçları hakkında fikri içtima hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamenin (4) numaralı bozma düşüncesinin (2.) paragrafına iştirak edilmemiştir.
Sanığın görevli polis memurlarına karşı tehdit eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağından tebliğnamenin (4) numaralı bozma düşüncesinin son paragrafına iştirak edilmemiştir.
1)Sanık hakkında müşteki ...'ye karşı tehdit, hakaret ve basit kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2)Sanık hakkında polis memuru ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık ...'ın görevli polis memuru ...'a kafa atmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladığı olayda, sanık hakkında TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
3)Sanık hakkında müşteki ...'a karşı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarına ve görevli polis memurlarına karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a)Sanığın görevli polis memurlarına karşı tehdit eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturması karşısında, suç vasfında hataya düşülerek tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulması,
b)Sanığın olaya müdahale eden polis memurlarından olan ... ile diğer polis memurlarına aynı fiil ile hakaret edip direnmesi karşısında, bu suçlardan ceza verirken 5237 sayılı TCK'nin 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle tek ceza verilmesi gerekirken, ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,
c)Sanığın üzerine atılı tüm suçlar hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanması karşısında, müşteki ...'a karşı hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nin 62. maddesi uygulanmayarak hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturulması,
Kabule göre de;
d)Sanık hakkında verilen hapis cezalarında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı
CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.