Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suçta kullanılan sopanın anılan Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine dair Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli ve 2014/685 Esas, 2014/652 sayılı kararın kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2018/432 Esas, 2018/532 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.04.2019 tarih ve 2019/2214 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarih ve 2019/36415 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarihli ve 2017/7262 Esas, 2018/2902 Karar sayılı ilamında yer alan "Daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, CMK'nin 231/11. maddesi gereğince, açıklanması geri bırakılan hakaret suçundan kurulan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden açıklanan adli para cezasının 6000 TL yerine 6080 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın mahkumiyeti ile birlikte suçta kullanılan sopanın 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli açıklanması geri bırakılan kararının aynen açıklanması yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde,
Kabule göre de;
2) 5237 sayılı Kanun'un 6/1-f-4. maddesinde "Ceza kanunlarının uygulanmasında;... Silah deyiminden;... Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler...anlaşılır" şeklindeki düzenlemeye nazaran, somut olayda eline geçirdiği sopa ile kızı olan mağduru yaralayan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca da cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2018/432 Esas, 2018/532 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, bozmanın 2 no’lu bozma nedeni yönünden aleyhe sonuç doğurmamasına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy