Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 32/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Digor Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/112 Esas, 2018/55 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.04.2019 tarih ve 2019/2928 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2019 tarih ve 2019/39214 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından düzenlenen 07.02.2018 tarihli ve 16 sayılı raporu ile 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesinden yararlanmasının uygun olacağı ve bipolar bozukluk hastası olduğunun belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca, sanık hakkındaki yargılamanın, kendisine zorunlu müdafii atanması suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Digor Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/112 Esas, 2018/55 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy