MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken TCK'nin 62.maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi, mahallinde telafisi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Sanığın tekerrüre esas alınan Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/66 esas ve 2008/137 Karar sayılı ilama ait mahkumiyetinin yaş küçüklüğünü içermesi sebebiyle TCK'nin 58.maddesinin uygulanamayacağı, adli sicil kaydına göre tekerrür şartlarını içeren Gönen Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/318 Esas, 2012/11 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 142/1-b, 143.maddelerinden verilen mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarınıda değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olanmahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanıkhakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimininve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, "1 yıl" süre ile denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin ve denetim süresi öngören kısımlarının çıkartılarak yerine "Gönen Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 tarihinde kesinleşen, 2010/318 Esas, 2012/11 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 142/1-b, 143.maddeleri uyarınca verilen 7.000-TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına" ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.