Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2018 tarihli ve 2018/1621 Esas, 2018/789 sayılı kararına yönelik katılan Kurumun itirazının kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2019 tarihli ve 2019/48 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.04.2019 tarih ve 2019/3133 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2019 tarih ve 2019/40161 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, mercii İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde, kısa süreli özgürlüğü bağlayan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de; somut olayda, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri gereğince sanığın mahkumiyetine dair İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2018 tarihli kararında, cezasının adli para cezası olarak seçilmesini müteakip, anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince takdiren belirlenen 20,00 Türk Lirası üzerinden paraya çevrilerek neticesinde 3.000,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2019 tarihli ve 2019/48 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy