Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kadıköy 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.05.2012 tarihli ve 2011/774 Esas, 2012/988 sayılı kararının 29.05.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06.06.2016 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/474 Esas, 2018/493 sayılı kararıyla cezalandırıldığının ve bu kararın 06.06.2016 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2018 tarihli ve 2018/571 Esas, 2018/817 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.04.2019 tarih ve 2019/3024 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarih ve 2019/40200 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, incelemeye konu dosyanın sanığı olmayan yalnızca isim benzerliği olan ...'ın İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2016/474 Esas, 2018/493 sayılı kararıyla mahkum olması nedeniyle anılan Mahkeme tarafından yapılan ihbar üzerine sanık ... hakkında deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle Kadıköy 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Kadıköy 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/774 Esas sayılı dosyası ile İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/474 Esas sayılı dosyasında sanık olarak bulunan ... isimli sanıkların birbirinden farklı kişiler olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2018 tarihli ve 2018/571 Esas, 2018/817 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.