MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)Duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan ve bu konuda mahkemece verilmiş bir karar bulunmayan sanığın başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü olmasına rağmen, 04.06.2015 tarihli son celsede duruşmaya getirtilmeden, yokluğunda duruşma yapılarak karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 194 ve 196/1. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre de;
b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.03.2014 tarih, 2014/314 Esas ve 2014/465 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500,00 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,
c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan ve bu konuda mahkemece verilmiş bir karar bulunmayan sanığın başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü olmasına rağmen, 04.06.2015 tarihli son celsede duruşmaya getirtilmeden, yokluğunda duruşma yapılarak karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 194 ve 196/1. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
b)Mağdur ... aşamalarda, sanığın kendisine yönelik seni öldüreceğim şeklinde tehdit içeren söz söylediğini beyan etmişse de, dosya kapsamındaki diğer mağdur ... ve mağdurların kızı olan tanık ...'nın soruşturmadaki beyanlarında sanığın mağdur ...'ye yönelik hakaret içeren söz söylediğinden bahsettikleri ancak tehdit içeren söz söylediğine dair bir ifadelerinin bulunmadığı, sanığın da aşamalarda yüklenen suçu inkar ettiği anlaşılmakla, mağdura yönelik tehdit suçunu işlediğine dair mağdurun soyut iddiasından başka, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle tehdit suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
c) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.03.2014 tarih, 2014/314 Esas ve 2014/465 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500,00 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.