Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-a, 87/1-d ve 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2018 tarihli ve 2017/380 Esas, 2018/10 Karar sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 30.05.2018 tarihli ve 2018/758 Esas, 2018/1456 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2018 tarihli ve 2017/380 Esas, 2018/10 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2018 tarihli ve 2018/1258 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.04.2019 tarihli ve 2019/5552 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2019 tarihli ve 2019/45522 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkumiyet hükmünü veren hakim ...'nın, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı verdiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2018 tarihli ve 2018/1258 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy