Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Gölbaşı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarihli ve 2010/375 Esas, 2011/473 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02.05.2019 tarihli ve 2018/17104 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2019 tarihli ve 2019/48470 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Gölbaşı Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2008 tarihli ve 2008/143 esas, 2008/222 sayılı kararı tekerrüre esas alınmış ise de, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Gölbaşı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarihli ve 2010/375 Esas, 2011/473 Karar sayılı kararı temyize tabi olduğu halde, yerel mahkeme hükmünde “kararın kesin nitelikte olduğu” belirtilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.11.2010 gün ve 2010/5-237 Esas, 2010/242 Karar sayılı ilamında da, kesin nitelikte adli para cezasının yanında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6.maddesinin uygulanması nedeniyle kararın temyiz yeteneği bulunduğu halde, kesin nitelikte bulunduğunun gösterildiği hükümde, temyiz yasa yoluna başvuru imkanı mevcut olduğundan, yanılgılı uygulamayı gideren meşruhatlı çağrı yapılmadan kararın kesinleşemeyeceği kabul edilmektedir.
Açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı CMK'nin 309/1. maddesine göre, kesinleşmemiş kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.