Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sincan (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2012 tarihli ve 2012/343 Esas, 2012/1018 Karar sayılı kararının 11.07.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesine dair talebinin kabulüne ve sanığın deneme süresi içerisinde suç işlemediğinden bahisle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin Ankara Batı (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2012/343 Esas, 2012/1018 Karar sayılı ek kararını takiben sanığın denetim süresi içerisinde 22.07.2016 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/899 Esas, 2018/1190 Karar sayılı kararı ile Ankara Batı (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2012/343 Esas, 2012/1018 Karar sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.05.2019 tarihli ve 2019/2418 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2019 tarihli ve 2019/52919 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Ankara Batı (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2012/343 Esas, 2012/1018 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede; sanık hakkındaki Sincan (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.07.2012 tarihinde kesinleştiği ve 5 yıllık denetim süresinin başladığı, ancak sanığın bu süre dolmadan 22.07.2016 tarihinde Sorgun Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/165 Esas, 2018/110 sayılı kararına konu kasten yaralama suçunu işlediği ve söz konusu bu suçun 13.06.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,
2) Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/899 Esas, 2018/1190 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; sanık hakkındaki Sincan (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.07.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 22.07.2016 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, daha önce sanığın deneme süresi içerisinde suç işlemediğinden bahisle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin Ankara Batı (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2012/343 Esas, 2012/1018 sayılı ek kararı karşısında, yeniden hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;
1) Ankara Batı (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2012/343 Esas, 2012/1018 Karar sayılı ek kararı ile
2) Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/899 Esas, 2018/1190 Karar sayılı kararı sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, bozma kararının aleyhe sonuç doğurmamasına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy