MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) İddianamenin kabulü kararının okunmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 191/1. maddesine muhalefet edilmesi,
2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 125/1-4 maddelerinde düzenlenen "hakaret" ve TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen "kasten yaralama" suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, kovuşturma aşamasında ise sanığın hakaret suçundan beraatine karar verildiği, kasten yaralama suçundan açılan kamu davası hakkında ise, sanığın eylemini silahtan sayılan bira şişesi ile gerçekleştirdiğinin sabit olmaması nedeniyle TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun ise 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3)Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarih ve 2011/860 Esas, 2012/256 Karar sayılı ilamının, 5237 sayılı TCK'nin 155/2. maddesinde düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçuna ilişkin olduğu, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri
yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan bu ilamdaki suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.