MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Aralarında resmi evlilik bağı bulunmayan sanık ile mağdurun olay günü aralarında çıkan tartışma sonrası, sanığın, mağduru niteliği tespit edilemeyen bıçak ile üç yerinden yaraladığı ve yaralardan birinin yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda, sanığın eylemin gerçekleştirdikten sonra, 155 ihbar hattını arayarak kendisini ihbar etmesi, sanığa engel oluşturacak bir durum olmadığı halde eylemine devam etmeyerek ve komşusundan yardım isteyerek mağdurun tedavisi için hastaneye götürmesi, aralarında öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması ve olayın ani bir şekilde gelişmiş olması karşısında, TCK'nin 36. maddesi de dikkate alınarak sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, mahkemenin kabulü ve delil değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla,tebliğnamenin bir numaralı bozma düşüncesi ile Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinde tebliğnamenin iki numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/390 Esas, 2013/258 Karar sayılı ilamının, 24.10.2017 tarihinde Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2015/23167 Esas, 2017/12287 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bu haliyle tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihi itibariyle kesinleşmemiş olduğu ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilamının da olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılması ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.