MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Müştekide meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğu anlaşılan olayda, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezalarının, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında artırılması TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uygun bulunduğundan, tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12- 463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı mala zarar verme eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Müşteki beyanında sanığın burnuna yumruk ile vurarak kendisini darp ettiği, bu esnada gözlüğünün de kırıldığını belirtmesi karşısında, sanığın eylemi ile hem TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri kapsamında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama hem de TCK'nin 151/1. maddesi kapsamında mala zarar verme suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanığın en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçundan cezalandırıldığı dikkate alınarak mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy