Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2018/174 Esas, 2018/223 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.09.2019 tarihli ve 2019/5624 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 tarihli ve 2019/93069 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
1) Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli ve 2008/51 Esas, 2008/396 sayılı kararına ilişkin mahkûmiyet kaydının adlî sicil kaydından silinme koşullarının oluşması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmamasında,
2) Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli ve 2008/51 Esas, 2008/396 sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 184/1. maddesi kapsamında imar kirliliğine neden olma suçundan 10 ay hapis cezasına ilişkin olması ve 18.05.2018 tarihli ve 30425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na ilave edilen Geçici 16. maddeye göre sanığın 31.12.2018 tarihine kadar başvurması ve madde kapsamında belirtilen şartları yerine getirmesi hâlinde 5237 sayılı TCK’nin 184/5. maddesinde belirtilen, 184/1. maddesinden mahkûm olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar hükmünden yararlanma kapsamında bir değerlendirme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesinde,
3) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca verilen cezadan, atılı suçun eşe karşı işlenmesi nedeniyle 1/2 oranında yapılan artırımın yasal dayanağının belirtilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli ve 2008/51 Esas, 2008/396 sayılı kararına konu imar kirliliğine neden olma suçundan verilen 10 ay hapis cezasının ertelenmesine dair mahkûmiyet hükmünün adlî sicil kaydından silinmesi için Adli Sicil Kanunu 9 ve 12/1-b maddelerinde belirtilen şartların gerçekleşmediği ve buna göre silinme koşulunun oluşmadığı anlaşılmış ise de; talepnamenin (2) numaralı sırasında yer alan talepteki 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na ilave edilen Geçici 16. madde gereğince 5237 sayılı TCK’nin 184. maddesindeki imar kirliliğine neden olma suçundan yapılacak uyarlama sonucuna göre, sanık hakkında (1) numaralı talepteki 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının mümkün olması ve (3) numaralı talep ile ileri sürülen düşüncenin de uygun bulunması nedeniyle,
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2018/174 Esas, 2018/223 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy