Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'in, iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince iki defa 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarihli ve 2017/162 Esas, 2017/404 Karar sayılı kararının infazı sırasında, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini müteakip, taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2019 tarihli ve 2017/162 Esas, 2017/404 Karar sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 18.09.2019 tarihli ve 2019/10235 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 tarihli ve 2019/93476 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/18. maddesinde yer alan "Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sırasında anılan düzenlemenin yürürlükte bulunduğu ve dosyanın usulüne uygun olarak uzlaştırmacıya tevdi edildiği ve müştekilerin sanık ile uzlaşmak istememesinden dolayı taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından bahisle düzenlenen 20.01.2017 tarihli uzlaştırma raporunun dosyaya sunulması üzerine sanığın mahkumiyetine karar verildiği, dolayısıyla usulüne uygun olarak yapılan ve sonuçsuz kalan uzlaştırma işlemi sonrasında tekrar uzlaştırma işlemi yapılamayacağı gözetilmeksizin, kararın infazı aşamasında alınan taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığına dair 20.12.2018 tarihli uzlaştırma raporu gereği sanık hakkında davanın düşürülmesine ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2019 tarihli ve 2017/162 Esas, 2017/404 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy