Kasten yaralama suçlarından sanık ...'in, mağdur ...’a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62 ve 58. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve mağdur ...’a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 29 ve 62. maddeleri gereğince 11 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2014/405 Esas, 2014/677 Karar sayılı kararının, Dairemizin 22.01.2018 tarihli ve 2017/5429 Esas, 2018/574 Karar sayılı ilâmı ile mağdur ...'a yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına ve mağdur ...'a yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün ise bozulmasına karar verilmesini müteakip, yapılan yargılama sonucunda sanığın mağdur ...’a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve mağdur ...’a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarihli ve 2018/245 Esas, 2018/639 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.09.2019 tarihli ve 2019/11058 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 tarihli ve 2019/93432 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama suçundan yapılan yargılaması neticesinde anılan Mahkemenin 12.12.2014 tarihli kararının, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.01.2018 tarihli ve 2017/5429 Esas, 2018/574 Karar sayılı ilâmı ile mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle düzeltilerek onanması sonucu kesinleşmiş olması karşısında, sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle verilen kararın bozulması akabinde yapılan yargılama neticesinde, bozulan kısım yönünden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2014/405 Esas, 2014/677 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in, mağdur ...’u yaralamadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62 ve 58. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,
anılan kararın Dairemizin 22.01.2018 tarihli ve 2017/5429 Esas, 2018/574 Karar sayılı ilâmı düzeltilerek onanmasına karar verildiği halde mahkemece yeniden yargılama sonucunda 24.10.2018 tarihli ve 2018/245 Esas, 2018/639 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur ...’a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29 ve 62. maddeleri gereğince yeniden 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;
Sanık ... hakkındaki mağdur ...’u yaralamadan mahkumiyetine dair Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarihli ve 2018/245 Esas, 2018/639 Karar sayılı kararının “yok hükmünde” olduğu anlaşılmaktadır.
Açıklanan bu nedenle sanık hakkındaki mağdur ...’i yaralamadan Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2018 tarihli ve 2018/245 Esas, 2018/639 Karar sayılı mahkumiyet kararı yok hükmünde olduğundan, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy