MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ...'nin kimlik tespiti yapılmadan, iddianame ve ekleri okunmadan, yasal hakları hatırlatılarak usulüne uygun savunması alınmadan yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147. ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,
2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/17-339 Esas-2018/536 sayılı kararında da belirtildiği üzere, duruşmadan bağışık tutulma talepleri olmayan ve bu konuda mahkemece verilmiş bir karar bulunmayan sanıklardan ...'nin, karar tarihinde Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, diğer sanık ...'nin ise Antalya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunmalarına rağmen duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin yokluklarında yargılama yapılarak, haklarında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakları kısıtlanarak, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193. ve 196. maddelerine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
3) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, iştirak halinde suç işleyen sanıkların, kavganın devamı sırasında, sevk ve idarelerindeki arabayı geri geri ani bir manevra ile hareket ettirerek, aracın açık olan kapısının müştekiye çarparak yere düşmesine neden olmak suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilerek, haklarında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,
4)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararı gereğince, sanıklara TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilerek, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen hapis cezasının 5 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,
5)Sanık ... hakkında tekerrüre esas olan, Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2010 tarih ve 2004/112 Esas - 2010/9 sayılı kararında TCK'nin 58. maddesinin birinci kez uygulandığı ve yargılama konusu suçun da bu karardan sonra yine tekerrür süresi içerisinde işlendiği, sanığın 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi,
6) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.