Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/200 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/426 Esas, 2018/108 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.01.2019 tarih ve 2018/17360 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2019 tarih ve 2019/8272 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesinde yer alan, “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenleme ile aynı maddenin 11. fıkrasındaki “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” biçimindeki düzenleme nazara alındığında, sanık hakkında, Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının, itirazın reddi üzerine 10.11.2014 tarihinde kesinleştiği, bununla birlikte sanığın işlemiş olduğu Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2017/193 Esas, 2017/545 sayılı kararına konu yeni suçun ise 19.10.2014 tarihinde işlendiği, denetim süresi içerisinde işlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/426 Esas, 2018/108 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.