...’ı kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ... 'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'ın cezasının ise TCK’nin 58/6 ve 58/7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2018 tarihli ve 2016/1150 Esas, 2018/232 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 02.10.2019 tarihli ve 2019/1976 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2019 tarihli ve 2019/97006 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli ve 2014/510 Esas, 2015/405 sayılı kararına konu 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2) Her iki sanığın da kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde; 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı Kanun'un 87/3. maddesinde yer alan kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olmasına rağmen, temel ceza üzerinden anılan Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 3. maddesine göre işlenen fiilin ağırlığı ile orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde cezanın (1/3) oranında artırılarak sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanıklar hakkında ...’ı yaralamadan Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2018 tarihli ve 2016/1150 Esas, 2018/232 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy