MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen 18.02.2016 tarihli hükmün sadece ... tarafından sanık sıfatıyla temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Mahkemece sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanmasına karar verildiğinden ve UYAP sistemindeki kişi cezaevi bilgisi sorgulama ekranında yer alan bilgilere göre sanığın karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas ve 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
İkinci kez mükerrir olmayan sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki“ikinci kez” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.