Basit yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/288 Esas, 2018/1071 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.10.2019 tarihli ve 2019/11452 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2019 tarihli ve 2019/100872 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkûmiyetine karar verilen 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, somut dosya kapsamına göre, kovuşturma aşamasında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi gereğince sanığa uzlaştırma teklif edilmediği gibi, yargılama sırasında 13.09.2018 tarihli oturumda katılan sanık ...'in uzlaşmak istediğini beyan ettiği anlaşılmakla, kovuşturma aşamasında, uzlaştırmaya tabi suçlarda, anılan Kanun'un 254. maddesi uyarınca öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki ...’i basit yaralama suçundan İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/288 Esas, 2018/1071 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.