MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Gerekçeli karar başlığında, ...’nun sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
2)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan...1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1219 Esas - 2012/113 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, UYAP sisteminden yapılan incelemede bu ilama ilişkin olarak 31.05.2018 tarihli ek karar ile verilen hapis cezasının 12.02.2013 tarihinde infaz edildiğinden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına gerek olmadığına ve uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşıldığı,
5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma, usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi ceza hukukunu da ilgilendirmesi nedeniyle karma bir hukuki niteliğe haiz olduğundan, uzlaşma hükümlerinin yalnızca yürürlüğe girdikleri sıradaki işlem ve olaylar bakımından değil, TCK’nin 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca sanık lehine olması halinde kesinleşmiş, infaz edilmekte ve hatta infaz edilmiş hükümlere de uygulanabileceği, nitekim infaz edilen hükümlerde uzlaştırma yoluna gidilip de düşme kararı verildiğinde hüküm adli sicil ve arşiv kaydından silineceğinden, mahkûmiyete bağlı bazı hak yoksunluklarına maruz kalmayacağı gibi sonrasında başka bir suç işlemesi halinde, tekerrür, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi veya erteleme gibi hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağını doğrudan etkileyeceği, öte yandan bu durumun iş ve özel hayatına da yansıyacağı,
Bu itibarla tekerrüre esas alınan mahkumiyetin infaz edildiğinden bahisle uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına gerek olmadığına ve uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan hükümde mahkemesince uzlaştırma işlemi uygulanarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında başkaca kasıtlı suçlardan mahkumiyet ilamlarının bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140Esas - 2015/85Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.