MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Katılan ... ...'nin, sanığın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun mağduru olmadığı ve bu nedenle suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz eden katılan ... ...'nin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Mahalli mahkemenin temel cezayı takdir ve tayininde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
a) Sanığın katılan ...'ı TCK'nin 6/1-f.4 maddesi uyarınca silahtan sayılan bira şişesi ile vurarak yüzünde sabit iz olacak şekilde yaraladığı olayda; TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen " 1 yıl 6 ay hapis" cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılarak "1 yıl 15 ay hapis" cezası bulunması, TCK'nin 87/1-c maddesi gereği belirlenen bu cezasının bir kat artım yapılarak "2 yıl 30 ay hapis" cezası bulunması, cezanın beş yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince beş yıla çıkartılması gerekirken cezanın 5 yıla çıkartılmadan yazılı şekilde eksik ceza tayini,
b)Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan adli raporlarına göre karşılıklı şeklinde gerçekleştiği anlaşılan ve sanığın da yaralandığı olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
3) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve hakaret eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
a) Sanığın katılan ...'a yönelik TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama ve TCK'nin 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret eylemleri bakımından; 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine eklenen fıkra ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla farklı mağdurlara karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanacağı hükmünün getirilmiş olması karşısında, sanık ile katılan ... arasında 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK' nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Kabule göre de;
b)Sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden; tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan adli raporlarına göre karşılıklı şeklinde gerçekleştiği anlaşılan ve sanığın da yaralandığı olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.