Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün katılana yönelik 29.01.2015 tarihindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-d-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2017 tarihli ve 2016/242 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 31.07.2017 tarihli ve 2017/1051 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.11.2019 tarihli ve 2019/15320 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2019 tarihli ve 2019/120715 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, olay tarihinde ve inceleme dışı 19.01.2019 tarihlerinde sanığın infaz koruma memuru olarak görev yaptığı Seydikemer-Eşen Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan katılana karşı diğer infaz koruma memurları ile birlikte darp ettiğinin, katılan yönünden alınan doktor raporu ve teşhis işlemi ile sabit olduğundan bahisle mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de,
Sanık tarafından anılan karar kesinleştikten sonra ibraz edilen ... Devlet Hastanesince verilen 29.01.2018 tarihli hekim raporuna göre, sanık ...'ün suç tarihinde istirahatli olduğunun anlaşılması karşısında; olay günü sanık ...'ün anılan ceza infaz kurumunda görev yapıp yapmadığına ilişkin dosya arasında kayıt bulunmaksızın sanığın mahkûmiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra ibraz edilen ... Devlet Hastanesince verilen 29.01.2015 tarihli hekim raporunda, sanık ...'ün suç tarihi olan 29.01.2015 tarihinde istirahatli olduğunun bildirilmesi karşısında; olay günü sanık ...'ün suçun işlendiği ceza infaz kurumunda görev yapıp yapmadığına ilişkin belge temin edilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilemeyecek olması nedeniyle itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ...'ün katılana yönelik 29.01.2015 tarihindeki eylemi yönünden ... Ağır Ceza Mahkemesinin 31.07.2017 tarihli ve 2017/1051 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy