MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık Hakkının, mağdurlar ... ve ...'ı, sanık ...'in, mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...'nın, mağdur ...'i kasten yaralamadan kurulan hükümde; sanığın sırt bölgesine üç kez bıçaklı eylemde bulunarak sağ 8. interkostal aralık-midaksiller hat bölgesine isabet eden kesici alet yarası sebebiyle mağdur ...'i hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, darbe sayısının çokluğu, sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi ve TCK 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan makul ölçüde uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle, sanık ...'nın, mağdur ...'ı kasten yaralamadan kurulan hükümde; sanığın, mağduru hayati tehlikeye maruz kalacak ve organlarından birinin işlevini sürekli yitirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından ve yine sanık ...'ya verilen hapis cezaları açısından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdurun adli muayene raporunda; sadece tek bıçak darbesinin olması ve mağdurun aşamalarda kendisini bıçakla yaralayan kişiyi görmediğini beyan etmesi, tanık ...'ın 08.12.2014 tarihli celsede, mağdur ...'i sanıkların yaralamadığına ilişkin beyanı, tanıklar Celil Aydan Sudaş ve ...'nın, mağdurun bıçaklanma anını görmediklerini ifade etmeleri karşısında, sanıkların mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy