Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kastamonu (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2011 tarihli ve 2010/454 Esas, 2011/752 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarihli ve 2018/48 Esas, 2018/467 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 31.01.2019 tarih ve 2018/16675 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 tarih ve 2019/13267 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Mağdur ....'nın Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2018 tarihli istinabe yolu ile alınan beyanında sanık hakkında şikayetçi olmadığı anlaşılmakla, kasten yaralama suçunun bu haliyle soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde davaya devam edilip, suçun sübutu kabul edilirse düşme, kabul edilmemesi halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,
2) Dosyada mevcut Çankırı Devlet Hastanesinin 18.01.2010 tarihli ve 6110/22 sayılı raporu ile mağdur Müjgan Çırpan'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğunun bildirildiği, kasten yaralama suçunun bu haliyle soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu anlaşılmakla mağdurun beyanı alınmaksızın karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Tebliğnamedeki 2 no’lu bozma nedenine yönelik yapılan incelemede;
Katılan .... Ilgaz Sulh Ceza Mahkemesince alınan 23.12.2010 tarihli ifadesinde; sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya da katılmak istediğini beyan ettiği, denetim süresinde suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılama sırasında katılan Müjgan’ın şikayetçi olup olmadığına dair yeniden beyanının alınmasına gerek olmadığı anlaşılmakla;
Yukarıda açıklanan nedenlerle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,
2) Tebliğnamedeki 1 no’lu bozma nedenine yönelik yapılan incelemede;
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarihli ve 2018/48 Esas, 2018/467 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.