MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükümde, kanun yolu "temyiz" yerine "istinaf", kanun yolu mercii de "Yargıtay" yerine, "Bölge Adliye Mahkemesi" olarak belirtilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nin 264/1. maddesinin "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki hükmü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.11.2015 tarih, 2015/4-58 Esas, 2015/357 Karar sayılı ilamı karşısında, sanığın yanıltıldığından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair ek kararın geçersiz olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığın, usulüne uygun şekilde 19.04.2018 tarihinde tebliğ olunan kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.05.2018 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin süreden sonra olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile redde ilişkin 04.07.2018 tarih ve 2018/71 Esas - 2018/197 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy