MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı, 3M fabrikasının bulunduğu mevkiide sopalarla darp ettikleri sırada katılana ait aracın anahtarını alarak katılanın kaçmasına engel olmak suretiyle “Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma” eylemini ve katılan, olay yerinden, yoldan geçmekte olan başka bir araçtan yardım alarak uzaklaşıp çalışmakta olduğu taksi durağı civarına vardığı sırada sanıkların içerisinde bulundukları araç ile katılana çarpmak suretiyle ayrı bir “Kasten Yaralama” eylemini gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, söz konusu eylemler için zamanaşımı süresince her zaman kamu davasının açılması mümkün görülmüştür.
1)Sanıklar ... ve ... haklarında “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanıklar ... ve ... haklarında “Mala Zarar Verme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu'nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3)Sanık ... hakkında “Kasten Yaralama” ve “Mala Zarar Verme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında “Mala Zarar Verme” suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nin 151/1. maddesi yerine TCK’nin 86/1. maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde telafisi mümkün yazım hatası kabul edildiğinden,
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.