Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3 ve 29. maddeleri uyarınca 11 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 tarihli ve 2011/399 Esas, 2012/341 sayılı kararına yönelik itirazın yerinde görülerek, sanığın söz konusu Kanun'un 86/1, 87/3 ve 29. maddeleri uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2012 tarihli ve 2011/399 Esas, 2012/341 sayılı ek kararının kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve sanığın anılan Kanun'un 86/1, 87/3 ve 29. maddeleri uyarınca 11 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/399 Esas, 2018/386 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.02.2019 tarih ve 2018/17457 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2019 tarih ve 2019/16253 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarihli ve 2017/7262 Esas, 2018/2902 sayılı ilamında yer alan “Daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, CMK'nin 231/11. maddesi gereğince, açıklanması geri bırakılan hakaret suçundan kurulan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden açıklanan adli para cezasının 6000 TL yerine 6080 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/399 Esas, 2018/386 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 87/3. maddesi gereğince sanığın cezasında (1/6) artırım yapılarak 1 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) indirim yapılarak 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.