Basit yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın anılan Kanun’un 58/6 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddeleri gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2016/322 Esas, 2018/441 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.12.2018 tarih ve 2018/15400 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2019 tarih ve 2019/299 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58/6 ve 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddeleri gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrüre esas kabul edilen Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/582 Esas ve 2015/651 sayılı ilamında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarih, 2015/582 Esas, 2015/651 Karar sayılı ilamıyla TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 52/2. maddeleri gereğince doğrudan adli para cezası tercih edilerek verilen 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamda tekerrür hükümleri uygulanmadığı gibi CMUK'un 305/1 maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi hükmü gözetilerek CMUK'un 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olduğu, ancak; sanığın adli sicil kaydında bulunan Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarih, 2015/542 Esas, 2016/56 Karar sayılı ilamıyla karşılıksız yararlanma suçundan TCK'nin 163/3, 62. maddeleri gereğince verilen 10 hapis cezasına mahkumiyetine ve TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması ve bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 11.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.