MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, CMK'nin 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz merciince de gereğine tevessül edildiği anlaşılmakla, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanığın, savunmasında; katılanın elinde silah olduğunu, silahı kendisine doğrulttuğunu, silahı sallayarak kendisine küfür ve tehdit etmesi üzerine kavganın başladığını savunması karşısında, bu hususun katılan ve tanıklara da sorularak, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
b) Sanığın eylemi neticesinde, katılanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı aynı zamanda vücudunda kemik kırığının da meydana geldiği olayda, sanık hakkında hüküm kurulurken yalnızca TCK'nin 87/1-a ve 87/1-son maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden; cezasından ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca da artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
c) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereği hükmolunan "1 yıl 6 ay" hapis cezasından TCK'nin 86/3-e maddesine göre (1/2) oranında artırım yapılırken "1 yıl 15 ay" yerine hesap hatası yapılarak "2 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
d) Sanık hakkında, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan cezanın TCK’nin 87/1-a maddesi ile (1 kat) arttırılması, bulunan cezanın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 87/1-a-son maddesi uyarınca cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,
e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
4) Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralamaya yardım etme eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Oluşa, dosya kapsamına, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarına ve bu beyanları doğrular nitelikteki kriminal raporlarda belirtilen olay yerinden ele geçirilen ve 2 adet 7.65 mm mermiye göre, mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanığın eylemi neticesinde, katılanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı aynı zamanda vücudunda kemik kırığının da meydana geldiği olayda, sanık hakkında hüküm kurulurken yalnızca TCK'nin 87/1-a ve 87/1-son maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden; cezasından ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca da artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereği hükmolunan "1 yıl 6 ay" hapis cezasından TCK'nin 86/3-e maddesine göre (1/2) oranında artırım yapılırken "1 yıl 15 ay" yerine hesap hatası yapılarak "2 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
c) Sanık hakkında, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan cezanın TCK’nin 87/1-a maddesi ile (1 kat) arttırılması, bulunan cezanın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 87/1-a-son maddesi uyarınca cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy