MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyetlere dair
TEMYİZ EDENLER: Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanki ... hakkında müşteki ...'yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Müşteki sanıklar ... ile ... arasında araç kiralama işinden dolayı husumet bulunduğu, olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'nın kullandığı araçla abisi olan müşteki sanık ... ve temyiz dışı sanık ... olduğu halde trafikte seyir halinde iken, sanık ...'ın aracı ile seyir halinde olduğunu görmeleri üzerine, Hüseyin'in el kol işareti ile Ferhat'ın durmasını istediği, Ferhat durmamasına rağmen, Cemal'in aracı ile takibe devam ederek iki alt geçit ortasında Ferhat'ın aracının önüne geçmek suretiyle Ferhat'ın durmasını sağladığı, akabinde Hüseyin ve Osman'ın araçlarından inerek Ferhat ile tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve Ferhat ile Hüseyin'in karşılıklı birbirlerine vurdukları olay nedeniyle, sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca verilen temel cezasında, TCK'nin 29/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği halde, suçun işlenmesinde mağdurdan sadır olan haksız bir fiilin etkisi bulunduğu tespiti yapılamadığı gerekçesi ile sanık hakkında haksız tahrik indiriminin yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,
b) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün
uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA,
2) Sanık ... hakkında müşteki ...'ü kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Müşteki ...'ün yaralanmasına ilişkin düzenlenen ve hükme esas alınan Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.12.2013 tarih ve 2013/5215 sayılı raporunda; "... hakkkında düzenlenmiş 24.03.2012 tarih ve 43296 sayılı raporunun tetkikinde, sağ kaş lateralinden aşağıya doğru yaklaşık 4 cm lik kesici alet yarası, burunda hassasiyet, dudak iç mukozada sıyrık, ödem, sağ frontalde ödem ve sıyrık olduğu kayıtlı olup, 04.12.2013 tarihinde Şubelerinde yapılan muayenesinde; sağ kaş dış iç kısımda yaklaşık 3,5 cm lik alt kısımda bariz üst kısımda silik tarzda hemen
hemen cilt rengini almış iyileşmiş yara izi tespit edildiği ve yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" belirtildiği halde, ek savunma da verilmesi suretiyle sanık ...'in TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c,son maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülmesi suretiyle TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, sanığa eksik ceza tayini,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.